โต๊ะโตะจังกับป๊าของผม

posted on 07 Apr 2011 23:04 by champcpe
ผมไม่ชอบดูรายการฝันที่เป็นจริง
 
อาจเป็นเพราะผมไม่ชอบภาพแห่งความยากลำบาก ความตรากตรำ ไม่ชอบดูซี่โครงคน ไม่ชอบดูยายแก่ๆ รันทด ไม่ชอบดูคุณลุงที่เสียลูกไปด้วยโรคร้ายแรงรักษาไม่หาย ไม่ชอบดูเด็กกำพร้า ไม่ชอบความสกปรก ไม่ชอบความยากจน ไม่ชอบซาเล้ง ไม่ชอบคนขายเศษเหล็ก ไม่ชอบและไม่ชอบ
 
แต่เหตุผลเหล่านั้นไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริง ที่ทำให้ผมไม่ชอบดูรายการฝันที่เป็นจริง
 
เมื่อผมยังเด็ก หย่อนตูดลงบนขอบเหล็กของเตียงพยาบาล ทีวีตั้งอยู่ข้างหน้าในมุมเงย เสียงแม่คุยกับลูกค้าแนะนำยาที่จัดเตรียมเป็นเซ็ตๆ ดังสอดเสียงผู้ประกาศ ป๊านั่งบนเก้าอี้ประจำตัว สายตาจ้องทีวีเช่นกัน เป็นรายการ "ฝันที่เป็นจริง" (ถ้าจำไม่ผิดจะฉายตอนบ่ายๆ ในวันเสาร์) คุณต๋อย ไตรภพ พูดเข้ารายการก่อนภาพตัดฉับเป็นสารคดีสั้น สร้างจากเรื่องอาภัพอับเฉาของผู้เข้าร่วมรายการในตอนนั้นๆ สมจริงจนเด็กชายทีปกรคิดว่าเป็นภาพจากกล้องแอบถ่าย เมื่อโตขึ้นมาคงรู้ว่าคงมีการนัดแนะในกองว่า "ป้า เดินไปมุมนั้นนะ" "ป้า ทำหน้าอย่างนี้ตรงนี้นะ" อยู่พอประมาณ
 
เมื่อเข้าสู่ช่วงนี้ของรายการ ป๊าจะเริ่มเทศนา
 
"ดูเขาสิ ชีวิตเขาลำบากขนาดนี้ ชีวิตแชมป์เกิดมา มีป๊าแม่ส่งเสีย ต้องรู้จักใช้เวลาให้คุ้มค่า"
 
"เห็นไหมว่าเขาเป็นเด็กกำพร้า หาเช้ากินค่ำ เงินทองไปโรงเรียนก็ไม่มี"
 
"ลุงเขาต้องไปตักน้ำจากบ่อที่ไกลจากบ้านตั้งยี่สิบกิโลเมตร แชมป์มีน้ำเป๊ปซี่นั่งกินอยู่ ต้องรู้จักเห็นใจคนรอบข้างบ้างรู้ไหม"
 
และอื่นๆ
 
คงเป็นการสอนในลักษณะนี้เองที่ทำให้เด็กชายทีปกรต่อต้านรายการฝันที่เป็นจริง เมื่อรายการขึ้นต้นมา สวัสดีครับพบกับรายการฝันที่เป็นจริงสนับสนุนโดยบรีส วันนี้เราจะมาแจกรถเข็นกันอีกนะครับ เสียงสั่งสอนของป๊าก็ดังมาจากข้างหลังทุกทีไป ไม่ว่าวันนั้นเด็กชายจะทำผิดหรือไม่ ไม่ว่าวันนั้นอารมณ์ของเด็กชายหรือป๊าจะเป็นอย่างไร เมื่อรายการฝันที่เป็นจริงเริ่มต้นขึ้น การสั่งสอนก็เริ่มต้นขึ้นเช่นกันราวกับเป็นธรรมเนียม
 
ไม่ใช่ว่าการสั่งสอนนั้นจะเป็นเรื่องผิดแต่อย่างใด ตระหนักดี ทุกคำที่ป๊าพร่ำบ่น พร่ำสอน ทุกคำ ทุกประโยค สร้างผมให้เป็นผมในทุกวันนี้ (เป็นที่เชื่อกันในครอบครัวว่า ผมสอนน้องสาวได้โหดกว่าป๊าสอนผมเสียอีก) ทุกวลีมีประโยชน์ในตัวของมัน
 
ทว่าหมุนนาฬิกากลับไป เด็กชายทีปกรเป็นเด็กชายทีปกร เป็นเด็กชายอายุสิบปี การสั่งสอนไม่ว่าจะเคลือบน้ำตาลมาหนาแค่ไหนก็ไม่ใช่เรื่องสนุก ยังคงเป็นการสั่งสอนและมีความหมายไปถึงการลงโทษกลายๆ ไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมต้องมาสอนกันด้วย! เด็กชายคิดในห้วงขณะจิตหนึ่ง โมโห โกรธ หงุดหงิดและน้อยใจ
 
ในสัปดาห์หลังๆ เป็นอันว่าถ้าบ่ายวันเสาร์แล้ว ผมคว้ารีโมตมาเปลี่ยนช่องหนีไปจาก "ฝันที่เป็นจริง" ก่อนรายการจะเริ่มทุกครั้ง ไม่ลอดจากสายตาของป๊าและแม่ รู้กันว่าทีปกรแบนรายการฝันที่เป็นจริง และทีปกรแบนความข้นแค้นทุกประเภท พาให้โดนสั่งสอนหนักขึ้นอีก
 
...
 
โต๊ะโตะจังกับโต๊ะโตะจังทั้งหลาย หนังสือของคุโรยานางิ เท็ตสึโกะ ดาราโทรทัศน์คนที่สี่ของญี่ปุ่น และฑูตยูนิเซฟ เขียนถึงสภาพแร้นแค้นเกินจินตนาการของหลายประเทศ บ้างบอบช้ำจากสงคราม บ้างจากภัยธรรมชาติ ในฐานะฑูต เธอเดินทางไปเยือนประเทศเหล่านั้นเพื่อซึมซับและสื่อสาร นำความช่วยเหลือจากประเทศที่มั่งมีกว่าไปสู่ ยอดเงินบริจาคในบัญชีของเธอแตะหลักสองพันล้านเยนจากผู้บริจาคหนึ่งแสนห้าหมื่นกว่าราย
 
แม้จะเป็นเรื่องรันทดชวนเบือนหน้าหนี แต่โต๊ะโตะจังก็เขียนเล่าอย่างตรงไปตรงมา กล้าหาญและอ่อนหวาน จริงจนจับใจ เธอเล่าถึงน้ำใจอันดีของเด็กๆ ในแทนซาเนียที่แม้จะขาดแคลนน้ำอย่างหนักจนต้องขุดดินเพื่อหาน้ำดื่ม แต่ก็ยังจัดคิวให้เด็กเล็กได้กินก่อน เด็กโตได้กินทีหลัง เธอเล่าถึงวาระสุดท้ายของเด็กน้อยที่ป่วยเป็นโรคร้าย แต่ก็ยังมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนและสวดอ้อนวอนให้เธอโชคดี เธอเล่าถึงผู้หญิงที่รับอุปการะลูกของคนอื่นมาเลี้ยงราวกับลูกของตัวเองแม้ยากไร้จนไม่เหลืออาหารส่วนของตน
 
เธอเล่าถึงความมี ในความไม่มี
 
ขณะที่อ่าน ผมนึกถึงรายการฝันที่เป็นจริง และสิ่งที่ผม (รวมไปถึงเด็กชายทีปกร) หลบหลีกมาเนิ่นนาน เป็นความรู้สึกอึ้งจนต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
 
บางครั้งบทเรียนที่ดี ต้องมาในเวลาที่ถูกต้อง นั่นคือสิ่งที่ผมได้เรียนรู้ในวันนี้
 
ขอบคุณป๊าและคุณต๋อย ไตรภพที่สอนให้ผมฉลาดพอที่จะได้รับสารจากโต๊ะโตะจัง.
 
 

Comment

Comment:

Tweet

มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนและสวดอ้อนวอนให้เธอโชคดี
เธอเล่าถึงผู้หญิงที่รับอุปการะลูกของคนอื่นมาเลี้ยงราวกับลูกของตัวเองแม้
ยากไร้จนไม่เหลืออาหารส่วนของตน

#36 By grosir kaos distro bandung (103.7.57.18|118.96.132.254) on 2013-03-05 10:34

วิธีการที่ดีเว็บไซต์นี้เป็น! รักมัน ..... !
Adwords

#35 By Adwords (103.7.57.18|110.36.107.158) on 2012-09-27 23:36

เยี่ยมจริงๆ ครับ big smile

#32 By แทงบอล (27.116.62.17) on 2011-08-24 13:09

ไม่ชอบภาพแห่งความยากลำบาก ความตรากตรำ ไม่ชอบดูซี่โครงคน ไม่ชอบดูยายแก่ๆ รันทด ไม่ชอบดูคุณลุงที่เสียลูกไปด้วยโรคร้ายแรงรักษาไม่หาย ไม่ชอบดูเด็กกำพร้า ไม่ชอบความสกปรก ไม่ชอบความยากจน ไม่ชอบซาเล้ง ไม่ชอบคนขายเศษเหล็ก ไม่ชอบและไม่ชอบ


หนูก็ไม่ชอบ เพราะมันเป็นแบบนี้ไง tongue
พ่อแม่ดูทีไร โอ๊ย! จะบ้าตาย ทนดูไม่ได้ ต้องซบกับหมอนร้องเพลงดังๆจนกว่าพ่อแม่จะเปลี่ยนช่องทุกที

#31 By Just a human on 2011-05-20 20:25

การสั่งสอนไม่ว่าจะเคลือบน้ำตาลมาหนาแค่ไหนก็ไม่ใช่เรื่องสนุก ยังคงเป็นการสั่งสอนและมีความหมายไปถึงการลงโทษกลายๆ ไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมต้องมาสอนกันด้วย! เด็กชายคิดในห้วงขณะจิตหนึ่ง โมโห โกรธ หงุดหงิดและน้อยใจ


โอ๊ย! มันตรงใจค่า

#30 By Just a human on 2011-05-20 20:22

ตอนเด็กๆผู้ใหญ่ชอบชี้ให้ดูว่าเรื่องโต๊ะโตจังเนี่ยดีนะ
สนุกและก็เป็นหนังสือที่บรรยายดี
ด้วยความเป้นเด็กที่ยังไม่รู้ซึ้งอะไร - -
ก็บอกแม่ว่ามันจะดีกว่านิยายสนุกๆได้ยังไง
แต่วันนี้...ฉันพบว่ามันเป็นหนังสือที่น่าสนใจไม่น้อยเลย

#29 By K.Millet on 2011-05-16 23:59

ยังไม่ได้อ่านเล่มนี้ :)

#28 By THEBEE on 2011-04-10 21:20

ยังไม่ได้อ่านเล่มนี้ :)

#27 By THEBEE on 2011-04-10 21:20

Hot! Hot!

#26 By ป้าแอ๊นจ้า on 2011-04-10 19:50

Hot! Hot! Hot!

#25 By i-am-i-tim on 2011-04-10 13:14

พอเรามองกลับกัน เราเป็นป๊าก็คงพูดเเบบนั้น ไม่ใช่ว่าเพราะเราไม่ดี เเต่เำำพราะป๊าอยากให้เราดีต่อไปเรื่อยๆต่างหาก ^^Hot!

#24 By Runako@JISAME. on 2011-04-10 12:15

เอ๊อะ ! ป๊ากับแม่หนูก็เป็นเหมือนกัน พอรายการเทือกนี้มาปุ๊ป
บทพรรณนาก็จะประดังเข้ามา แล้วหนูก็ต้องรับฟัง..ทุกครั้งไป

Hot! Hot!

#23 By กล้วยศรี ♥ on 2011-04-09 22:52

ชอบโต๊ะโตะจังจังเลยbig smile
Hot! Hot! Hot!

#22 By pangnim on 2011-04-09 20:48

คงเป็นเรื่องจังหวะ และช่องว่างระหว่างวัยด้วยครับ ^^
ผมได้อ่านหนังสือของคุณคุโรยานางิทั้ง 3 เล่มแล้วล่ะ

หนังสือ 3 เล่มนี้ แม้ตัวเดินเรื่องจะมีวัยแตกต่างกัน
แต่สิ่งที่เหมือนกันคือ ใช้ประโยคการบอกเล่าแบบเพื่อน
(แม้เล่มหลังจะใช้สรรพนามจริงจังว่า "ดิฉัน" ก็ตาม)
ทำให้ผู้อ่านรู้สึกสนิทสนมคุ้นเคยได้เป็นอย่างดี surprised smile

บางครั้ง การถ่ายทอดประสบการณ์จากคนระดับเดียวกัน
อาจทำให้รู้สึกขัดขืนน้อยกว่าการอบรมจากผู้ใหญ่ก็ได้
(จริง ๆ ที่ผู้ใหญ่สั่งสอนเรา เพราะท่านหวังดีนั่นแหละ)
คงคล้ายกับ blog ต่าง ๆ ใน exteen จริงไหมครับ double wink

ป.ล.
ผมไม่ค่อยได้ใช้ exteen เท่าไหร่ ถ้าไม่มีใครทัก...
ก็คงไม่รู้ว่านี่เป็นบล็อกหนึ่งของ WM ด้วย แฮ่ ๆ
exteen เป็นเว็บที่ดีนะครับ อย่างที่ได้เขียนไว้แล้ว big smile

#21 By DurianGuan ป่วนรัก on 2011-04-09 17:21

Hot! Hot! Hot!

#20 By HineyHelsinki on 2011-04-09 11:24

เคยอ่านเล่นแรกเอง
ดญ ข้างหน้าต่าง เดี๋ยวจะไปหามาอ่านดู
เหมือนพี่สาวจะมี :-)

#19 By リン★ on 2011-04-09 10:27

ขอบคุณในบทความแสนซึ่งอันนี้

sad smile confused smile Hot!

#18 By ปิยะ99 on 2011-04-09 10:03

เคยมีอาจารย์ที่โรงเรียนแนะนำให้อ่านโต๊โตะจังคะ
แต่ก็ยังไม่ได้อ่านสักที
ต้องไปหาอ่านบ้างแล้ว

Hot! Hot! Hot!

#17 By ป้า ท่อ on 2011-04-08 22:53

หลายสิ่งหลายอย่างถูกล็อกไว้ในหีบส่วนตัว เมื่อถึงเวลาอันสมควรเราก็จะเจอกุญแจที่จะใช้ไขมัน เมื่อนั้นเราก็จะพบสมบัติที่อยู่ภายใน big smile Hot!

#16 By 40reborn on 2011-04-08 22:49

Hot! Hot! Hot!

#15 By ต่ายม่วง on 2011-04-08 21:49

ชอบโต๊ะโตะจังมากค่ะ เคยฟังอาจารย์เล่ามา big smile

#14 By bubblur '♥' on 2011-04-08 18:56

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#13 By Alex on 2011-04-08 15:28

ชอบโต๊ะโตะจังแฮะ Hot!

#12 By 9'Ped on 2011-04-08 13:23

บางครั้งสิ่งเหล่านั้น ก็ทำให้เราได้กลับมามองชีวิตตัวเอง

อาจจะมองว่า ยังมีคนที่แย่กว่าเราเยอะแยะ
อาจจะมองว่า เรายังโชคดีกว่าพวกเขามาก

แต่จะมีสักกี่คนที่มองเห็น และนำตัวเขาเองเข้าไปเพื่อช่วยเหลือ แม้จะเพียงเล็กน้อย

ผมชอบโต๊ะโตะจังนะ big smile Hot! Hot!

#11 By Krai W. on 2011-04-08 11:22

Hot! Hot! Hot!

555+ แทบไม่เคยดูเลย เพราะไม่ค่อยได้ดูทีวี

เจริญธรรม ฯ

#10 By Dhammasarokikku on 2011-04-08 10:51

ลึกซึ้ง
Hot! Hot! Hot!

#9 By Pigwidgeon on 2011-04-08 09:44

Hot! Hot! Hot!

#8 By peewa 丕娃 on 2011-04-08 07:53

ป๊าชอบพูดเหมือนกัน ทำนองว่าเขาลำบากกว่าเรา เขากำลังทุกข์ขณะที่เรากำลังหลงระเริงไปกับสิ่งที่เรามี
ป๊าเกิดมาจากครอบครัวที่ลำบากกว่า แต่เป็นเพราะความเพียรของป๊าเลยทำให้ครอบครัวเราเป็นอย่างทุกวันนี้big smile Hot! Hot! Hot!

#7 By mils12 on 2011-04-08 06:48


ผมเคยสงสัย ในภาพประกอบ หนังสือ ชีวิตจริง,ชีวิตรัก ตอนเด็กๆ
ว่า เขาสามารถเอาคนจริง มาประกอบได้ไง(สมจริงขนาดนั้น) open-mounthed smile แม่ถึงได้ชอบอ่านนัก

เมื่อวาน ผมอ่าน นสพ.หัวสี พาดหัวข่าวตัวโต หญิงจูงลูกฝ่าน้ำมา 5 กิโล เพื่อถูกการปฎิเสธการแจกของ เพราะไม่มีในรายชื่อ

แต่ด้วยสารแบบนี้แหละ เรียกเงิน คนบริจาคได้ดีนัก big smile
และ โซบ โอเปร่า ช่องสาม,เจ็ดหลังข่าว ก็ยังขายดีอยู่เรื่อย

.. แม้เราไม่อยากดู รายการ วงเวียนชีวิต แม่เฒ่าตัวคนเดียว เก็บผักบุ้งขาย โหย ..ภาพเดิมซ้ำๆ แต่ บางที เพราะการที่เรารู้บางอย่างนี้ ทำให้ทุกข์หนัก ที่มีเบาสบายกว่าที่เป็น

บางอย่างภาพ ขาว ดำ อาจดีกว่าเทาๆ ก็ได้ ..ไม่รู้โลโก้ ฝันที่เป็นจริง บนรถเข็นแสตนเลส(ที่เคยแจกไปนั้น) จะจางหายผุพังหรือมั้ย แต่ผมก็อยากให้มีรายการ ซื่อตรง ขาว ดำ ต่อชีวิตเช่นนี้ เหมือนรายการ วันนี้ที่รอคอย (ตามหาญาติ) ก็ดี

เช่นนี้เอง เราจึงรักหนังสือ สัมผัสมันได้ง่าย กับ โต๊ะโตะจัง

big smile Hot! Hot!

#6 By ทิว แอด ไฟน์ on 2011-04-08 01:15

สอนแบบนี้บางทีมันก็สำนึก แต่ถ้าฟังซ้ำๆก็เริ่มเบื่อแล้วครับ.. คนพูดรู้เรื่อง ไม่ต้องย้ำได้ป่าวsad smile

#5 By [ Sai ];charot on 2011-04-08 01:14

พ่อกับแม่ผมก็พูดเหมือนพ่อพี่แชมป์เลยครับ
แต่ด้วยความที่ครอบครัวผมค่อนข้างลำบาก
ตัวผมก็เลยเข้าใจได้ไม่ยาก
แต่ก็จะมีบ้างครั้งที่ชอบคิดว่า
"ยังมีคนลำบากกว่าเราอีกเหรอเนี่ย"


Hot! Hot! Hot!

#4 By พีสิบสาม on 2011-04-08 00:56

Hot!

#3 By dp on 2011-04-08 00:49

Hot! Hot!

#2 By Otakuman!! on 2011-04-08 00:14

อ่านเรื่องของโต๊ะโตะจังแล้วน้ำตาซึมเลยค่ะ
ต้องไปหามาอ่านมั่งแล้ว

#1 By olive on 2011-04-08 00:13